Ο Ζαχαρίας Καρούνης και μια ομάδα τεσσάρων μουσικών επιλέγουν τραγούδια από τον χειρόγραφο κώδικα αρ. 37 του Ιστορικού & Παλαιογραφικού Αρχείου του Μορφωτικού Ιδρύματος Εθνικής Τραπέζης και τα παρουσιάζουν στο κοινό για πρώτη φορά. Πρόκειται για συλλογή τραγουδιών του 19ου αιώνα, των οποίων οι μελωδίες αποτυπώνονται στην αναλυτική βυζαντινή σημειογραφία, πάνω σε στίχους που αποπνέουν ρομαντισμό. Το κύριο θέμα των τραγουδιών είναι η αγάπη και κυρίως ο ανεκπλήρωτος έρωτας.
Το χειρόγραφο αρ. 37 του Ιστορικού και Παλαιογραφικού Αρχείου του Μορφωτικού Ιδρύματος Εθνικής Τραπέζης αποτελεί –σύμφωνα με τη διατύπωση του εξωφύλλου του– μια «Μουσικὴ Συλλογὴ Τραγουδίων παλαιῶν τε καὶ νέων, μελοποιηθέντων καὶ τονισθέντων ὑπὸ Γεωργίου Κ. Ιωαννίτου Πρωτοψάλτου». Πρόκειται για έναν θησαυρό της μουσικής λαογραφίας, με περισσότερες από 230 καταγραφές στη σύγχρονη ψαλτική σημειογραφία λόγιων φαναριώτικων τραγουδιών (μερικά από τα οποία αποτελούν επώνυμες ή πιθανολογούμενες ανώνυμες δημιουργίες του ίδιου του Ιωαννίτη), δημοτικών τραγουδιών από ποικίλες περιοχές της Ελλάδας, κλέφτικων και μερικών οργανικών σκοπών. Το πλήρες όνομα του γραφέα του χειρογράφου είναι Γεώργιος Κωνσταντίνου Πήλελης, πρωτοψάλτης Ιωαννίνων, δάσκαλος και θεωρητικός της μουσικής, ο οποίος γεννήθηκε στα Γιάννενα πιθανότατα στο κατώφλι 18ου και 19ου αιώνα, διδάχτηκε τη λεγόμενη «Νέα Μέθοδο» από τους ίδιους τους δημιουργούς της στην Κωνσταντινούπολη, ενώ απεβίωσε το 1885.
Η επιλογή των τραγουδιών έγινε από τον Ζαχαρία Καρούνη και τον Γεράσιμο Παπαδόπουλο, βάσει μουσικών κριτηρίων (πρωτότυπες μουσικές φράσεις, ομοιότητες με παραδοσιακά τραγούδια, μουσικές φόρμες, μορφολογικές ιδιαιτερότητες κλπ.), αλλά και μελετώντας τον ποιητικό τους λόγο.
Τραγούδι: Ζαχαρίας Καρούνης
Επιλογή τραγουδιών: Γεράσιμος Παπαδόπουλος, Ζαχαρίας Καρούνης
Μεταφορά από τη βυζαντινή στην ευρωπαϊκή σημειογραφία: Γεράσιμος Παπαδόπουλος
Γεράσιμος Παπαδόπουλος ούτι, Στέφανος Δορμπαράκης κανονάκι, Διονύσης Θεοδόσης κλαρίνο, καβάλ, φλογέρες, Στρατής Σκουρκέας κρουστά
Σε συνεργασία με το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης
Παλαιό Χρηματιστήριο Αθηνών
Το ιστορικό νεοκλασικό κτίριο στον αριθμό 10 της οδού Σοφοκλέους αποτέλεσε την πέμπτη κατά σειρά στέγη του Χρηματιστηρίου Αθηνών από το 1934 έως το 2007 συνιστώντας για 73 χρόνια το επίκεντρο της οικονομικής ζωής του τόπου. Το Χρηματιστήριο ξεκίνησε τη λειτουργία του στο κτίριο της Σοφοκλέους στις 19 Δεκεμβρίου 1934 έπειτα από συμφωνία με την Εθνική Τράπεζα, η οποία υπογράφηκε το 1928. Είναι έργο του Νικόλαου Ζουμπουλίδη (1888-1969), που διετέλεσε πολλά χρόνια επικεφαλής των τεχνικών υπηρεσιών της Εθνικής Τράπεζας. Γεννημένος στη Σινασό της Καππαδοκίας, σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών της Κωνσταντινούπολης και συνέχισε τις σπουδές του στο Βερολίνο, όπου εργάστηκε στο γραφείο του περίφημου αρχιτέκτονα Λ. Χόφμαν. Το 1915 εγκαταστάθηκε οριστικά στην Ελλάδα και δύο χρόνια αργότερα διορίστηκε στην τράπεζα ως βοηθός του Αριστείδη Μπαλάνου, μέσω του οποίου αγάπησε την αρχαιολογία. Στοιχεία της αρχιτεκτονικής της αρχαίας Ελλάδας κυριαρχούν στο μέγαρο της οδού Σοφοκλέους, κυρίως στη μνημειακή είσοδο, με τις μαρμάρινες σκάλες και τις εντυπωσιακές κολόνες που στηρίζουν το λιτό αέτωμα. Στο εσωτερικό, ενδιαφέρον παρουσιάζει η φατνωματική οροφή, που είναι κατασκευασμένη από ενισχυμένο τσιμέντο, καθώς και το εντυπωσιακό βιτρό με παράσταση της διαμάχης της θεάς Αθηνάς και του θεού Ποσειδώνα για την Αθήνα.
Διεύθυνση: Σοφοκλέους 8-10, Αθήνα